ده مپ

پرورش موز

نحوه پرورش موز

موز

در این مقاله از سایت ده مپ به بررسی شرایط و نحوه پرورش موز می پردازیم.

موز گیاهی علفی و شبیه درختچه است و اجزای این گیاه فقط شاخه هایی هستند که پس از دادن میوه خشک می شوند و از بین می روند. این میوه بومی مناطق جنوب شرق آسیا، شبه جزایز مالزی و استرالیا می باشد.

پرورش موز در ایران در استان های سیستان و بلوچستان، کرمان و هرمزگان انجام می شود.

خواص موز

بهبود افسردگی

این میوه حاوی ویتامین B9 است که خواص ضد افسردگی دارد. به عبارت دیگر، کمک می کند سروتونین سریع تر وارد مغز شود. تحقیقات نشان داده است که بیماران مبتلا به افسردگی دارای میزان اسید فولیک هستند که به طور متوسط ۲۵ درصد کم تر از سطح افراد سالم است که خوردن این میوه منجر به افزایش اسید فولیک می شود.

بهبود نفخ

تحقیقات نشان داده است افرای که دو بار در روز به عنوان پیش غذا از موز مصرف می کنند، نفخ شکم را به میزان ۵۰ درصد کاهش می دهند زیرا این میوه باکتری های مبارز را در شکم افزایش می دهد و منبع خوبی از پتاسیم است که می تواند حفظ مایعات را کاهش دهد.

احساس سیری

موزها غنی از چیزی به نام نشاسته مقاوم هستند و همان طور که از نامشان پیدا است در برابر فرایند هضم مقاومت می کنند در واقع این فرایند منجر به تغذیه باکتری سالم می شود که اشتها را سرکوب می کند و نیز منجر به اکسیداسیون چربی کارامدتر می شود.

کاهش فشار خون

ترکیبی از سدیم کو، پتاسیم بالا با کاهش سطح فشار خون و کم ترین بروز سکته در افراد و جمعیت ها در ارتباط است. این میوه حاوی پتاسیم بالا و سدیم کم است. بنابراین قادر به کاهش فشار خون و محافظت در برابر حمله قلبی و سکته است.

دفع سموم

این میوه دارای ماده ای به نام پکتین است که مانند فیبر به ترکیبات سمی در خون می چسبد و آنها را از طریق ادرار دفع می کند. علاوه بر این، این ماده مقدار جذب چربی را کاهش می دهد.

شرایط پرورش موز

خاک و کود

بهترین خاکی که می توانید برای رشد و نگهداری این گیاه در نظر بگیرید استفاده از خاک هایی حاصلخیز و اسیدی است البته وجود مقداری خاک برگ نیز می تواند برای روند کاشت مفید باشد و به طور کلی می توان گفت که استفاده از خاک هایی با قدرت زهکشی بالا مانند خاک شنی، رسی و لومی می تواند بهترین خاک برای پرورش این گیاه باشد.

توجه داشته باشید که اگر می خواهید رشد نهال های موز را تقویت کنید باید از کود هایی استفاده کنید که حاوی ترکیبات منیزیم، پتاسیم و نیتروژن باشد و روند کود دهی را باید هر ماه یک بار انجام دهید.

 دما و نور

از آنجایی که درخت موز از دسته درختان مناطق گرمسیری به شمار می آید. اگر در دمای کمتر از ۱۵ درجه سانتی گراد قرار بگیرد باعث می شود که گیاه به تدریج آسیب ببیند در واقع بهترین دما برای رشد این گیاه دمایی بین ۲۵ الی ۳۰ درجه سانتی گراد می باشد.

این گیاه برای رشد به نور غیر مستقیم  نیاز داد به عبارت دیگر، این گیاه برای رشد نباید در معرض مستقیم نور آفتاب قرار بگیرید.

آبیاری

درخت موز برای رشد نیاز به آبیاری متوسطی دارد و به همین منظور برای آبیاری آن در فصول گرم سال مانند تابستان باید هفته ای دو مرتبه و در طول فصل زمستان آن را تنها یک مرتبه آبیاری نمایید.

به طور کلی برای اینکه زمان آبیاری را به خوبی تشخیص دهید باید سطوح خاک را چک کنید و اگر خاک تا عمق ۲ سانتی متری کاملا خشک شده بود آن را آبیاری نمایید.

به این نکته توجه داشته باشید که در هنگام آبیاری از پاشیدن آب بر روی برگ ها جدا خودداری نمایید.

نحوه پرورش موز

پرورش موز از طریق ریزوم و پاجوش انجام می شود.

ریزوم

یکی از روش های پرورش موز از طریق ریزوم می باشد. برای این منظور قطعاتی از ریزوم را که وزن آنها حدود ۲ کیلو گرم است را از پایه مادری جدا نموده و در محل اصلی در عمق ۳۰ سانتی متری خاک بکارید.

توجه داشته باشد که ریزوم های جدا شده باید دارای جوانه باشند زیرا اندام های هوایی از جوانه های موجود بر روی ریزوم حاصل می شوند و گیاهان به وجود آمده از ریزوم معمولا ۲ الی ۳ ماه دیرتر محصول می دهند.

پاجوش

در ازدیاد به وسیله پاجوش بعد از کنار زدن خاک با چاقوی تیز، پاجوش را از پایه مادری جدا کنید و ریزوم جدا شده، ریشه های پاجوش و محل زخم توسط فرم آلدئید ۵ درصد، قبل از کشت ضد عفونی شود.

پاجوش ها نسبت به محل و عمق تشکیل ارتفاع و میزان رشد برگ ها متفاوت می باشند به عبارت دیگر، پاجوش های کوچک و رشد نکرده دارای ارتفاع بسیار کوتاه، فاقد برگ یا برگ های کوچک و فلسی بوده و در سطح خاک به وجود می آیند و نیز پاجوش های برگ پهن سطحی بوده و چسبیده به ریزوم مادری هستند.

پاجوش های برگ شمشیری دارای برگ های باریک و شمشیری است و زمانیکه ارتفاع آنها به ۷۵ سانتی متر برسد از پایه مادری جدا می شوند و نیز پاجوش های بکر یا به ثمر نرسیده که هنوز خوشه تولید نمی کنند، دارای برگ های پهن و ارتفاع بلند بوده و بعد از جدا کردن، مریستم انتهایی آن را حذف کنید و بعد بکارید.

از همه پاجوش ها به جز پاجوش برگ های پهن می توان در تکثیر موز استفاده نمود. اما از پاجوش های برگ شمشیری نسبت به دیگر پاجوش ها در پرورش این گاه ترجیج داده می شود زیرا از جوانه های عمقی و قوی ریزوم به وجود می آیند و ریشه های فراوان تولید می کنند و نیز این پاجوش ها به راحتی از پایه مادری جدا می شوند.

ابعاد گودال به این صورت است که گودال دارای عمق ۵۰-۴۵ سانتی متر و عرض ۴۵ سانتی متر باشد و جوانه های پاجوش یا جوانه روی تکه های کورم باید ۳۰-۲۵ سانتی متر زیر سطح خاک باشد. به این نکته توجه داشته باشید که کاشت سطحی منجر به افتادن گیاه می شود.

برداشت موزبرداشت موز

برای برداشت موز باید تا زمانی صبر کرد که تمامی موز ها تقریبا به یک اندازه خم شوند. در برداشت موز ابتدا میوه هایی که رسیده اند چیده شوند و باقی آنها بر روی درخت باقی بمانند تا زمان چیدن آنها برسد.

دیگر عواملی که برای برداشت موز باید به آن توجه کنید، نسبت مغز میوه به پوست آن و نیز نسبت وزن به طول موز است. علاوه بر این، کشاورزان برای برداشت، این موضوع را نیز در نظر بگیرند که چه مدی از زمان رویش گل موز گذشته است.

ارقام پا کوتاه موز حدود ۱۴-۱۱ ماه و ارقام پا بلند حدود ۱۶-۱۴ ماه بعد از کاشت آماده برداشت هستند و معمولا خوشه های موز حدود ۱۳۰-۱۱۰ روز بعد از گلدهی آماده برداشت هستند.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به بالای صفحه بردن